نابغه معاصر ایران :

سلام دوستان عزیزم. اینبار مطلبم با مطالب قبل تفاوت عمده دارد. نه از عشق و بی وفایی یار است و نه از تاریخ کشورمان. صبحت از یکی از نوابغ ایران است . ما عادت داریم وقتی کسی به رحمت خدا رفت برایش مراسم میگیریم و تفسیر میکنیم که خدا بیامرز چه شخص خوبی بوده یا چه هنرمند یا دانشمندی بوده . ولی اینبار میخوام سنت شکنی کنم و از یکی از نوابغ کشورمان بگویم و ذره ای کوچک از مقام ایشان در علم سخن گویم. من خودم افتخار داشتم که از کودکی ایشان را میشناسم و برایم یک الگو بوده و با پدر خدا بیامرزم دوستی و رفاقت دیرینه داشته. (( پروفسور داوید پیرا ))

جناب دکتر پیرا استاد برجسته ی ابیات انگلیسی هستند و با بیش از 10 زبان زنده و مرده ی دنیا قادر به تکلم هستند . از ایشان به عنوان یکی از صد نابغه ی قرن ایران یاد می شود . همچنین ایشان بیمارستان ها و خانه های سالمندان زیادی را برای جامعه ی آشوری برپا کردند . از دیگر نتایج فعالیت های ایشان می توان به موزه ی آشور و موزه ی مسیحیت اشاره کرد

«استاد دکتر پیرا» از مشاهیر برجسته آشوریان ایرانی هستند. کمتر کسی است که ایشان را نشناسد و یا نامی از وی نشنیده باشد. اگر با ایشان به کوهنوردی بروید و یا در خیابانهای تهران با وی قدم بزنید، می‌بینید که تقریباً هر چند دقیقه یک بار، آشنایی به او سلام می‌کند؛ کسی که زمانی شاگرد او بوده و از محبت این استاد در قالب دوست، بهره‌مند شده است.

استاد پیرا در سال 1938 (1317) در تهران به دنیا آمده‌اند. دوران کودکی را در شهر همدان گذرانده و در نوجوانی باز همراه با مادر زحمتکش خود به تهران بازگشته‌اند. در همان دوره، پدر خود را از دست داده و تحت حمایت و محبت بی‌دریغ مادر، رشد کرده‌اند. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در تهران گذراندند و تحصیلات عالیه را تا مدارج دکتری زبان و ادبیات انگلیسی، در لبنان و انگلستان ادامه دادند و به کمال رساندند.«دکتر شموئیل داوید پیرا» در طی عمر پر بار خویش، به نحو خارق‌العاده‌ای فعال و کوشا بوده‌اند. بیش از 50 سال سابقه تدریس خصوصی و عمومی به همکیشان آشوری و هموطنان ایرانی دارند. از این مدت، 35 سال را به تدریس در دانشگاه‌های تهران و ملی و طباطبایی و نیز دوره‌هایی هم در دانشگاه‌های اورمیه، قم، اراک، و چند شهر دیگر اشتغال داشته‌اند.

حدود 600 کتاب و بیش از 150 مقاله در زمینه‌های گوناگون به نگارش درآورده‌اند. به 189 کشور جهان سفر کرده و حتی دو بار به قطب شمال و یک بار به قطب جنوب هم سری زده‌اند. از افتخاراتشان این است که سالها خانه خود با اشیایی کم‌نظیر زینت داده‌اند، به طوری که هر بیننده از این همه ذوق و سلیقه و زحمت و هزینه کردن ایشان، در شگفت می‌ماند. کتب و وسایل و اشیاء کم‌نظیری که فقط در زمینه آشور داشتند، به حدی زیاد شد که چند سال پیش ناچار شدند با خرید خانه‌ای دیگر، «موزه آشور» را مستقل از سایر دیدنیهای خانه خود، در معرض عموم قرار دهند. اکنون که کمی جا در منزل اول باز شده، موزه مسیحیت را گسترش داده و از تمام روحانیون آشوری نیز دعوت به عمل آورده‌اند تا با دعای خود، آن را تقدیس کنند.

از مهمترین دل مشغولی‌های «دکتر پیرا»، توجه به مستمندان و سالمندان است. ایشان سالها پیش خانه‌ای در منطقه محروم شهر تهران خریداری کرده آن را جهت سکونت در اختیار چند تن از سالمندان آشوری قرار دادند. توجه ایشان با مراکز نابینایان و جذامیان و سایر آسیب‌دیدگان در جامعه، مثال‌زدنی است.

شاید کمتر کسی را بتوان در میان آشوریان و ایرانیان یافت که تا به این حد مانند دکتر پیرا، دستی در تمام امور و کلیه رشته‌ها داشته باشد. بحق که لازم بود نام او را در کتاب «اراده‌های پولادین» که زندگینامه مشاهیر ایرانی است، آورد. هر گاه که با او صحبت کنید، او را شاد و شکرگزار می‌یابید. همواره رمز موفقیت خود را ایمان به خداوند و برکت الهی در خدمت به مردم می‌داند. البته از مادر گرامی‌شان «مرحومه گلی» هم دائماً به نیکی یاد می‌کنند و با بزرگداشت ایشان در هر سالگرد وفاتشان، وظیفه فرزندی را در حق مادر بجا می‌آورند.دکتر پیرا همیشه تکرار می‌کنند: «اگر باز هم به دنیا بیایم، حتماً معلم خواهم شد چون پیشه‌ای مقدس‌تر از این سراغ ندارم. در همه جا دوستانی دارم. در هر اداره یا وزارتخانه‌ای می‌توانم مقامی را بیابم که روزی شاگرد من بوده است.» و براستی او با روحیه‌ای شاد و صمیمی که دارد، همیشه با شاگردان خود دوست بوده و شریک غم و شادی و نداری‌شان شده است. از خداوند متعال برای این استاد برجسته آشوری که از مفاخر ملت ما در ایران است، سلامتی و برکت بیش از پیش خواهانیم.

در قسمت بعدی از زندگی این نابغه بیشتر خدمتتان میگویم